دوستداران کازرون

پایگاه خبری ایران بزرگ- گروه میراث در خطر- در بازدیدی که به تازگی  از سنگ نگاره نامور به تنگه قندیل کازرون انجام داده، شوربختانه این بازمانده نیاکانی با وجود وعده ها و گفته های بسیارهنوزهم مورد بی توجهی مسولین فرهنگی قراردارد و بدون هیچ گونه حفاظ  و پاس داری به حال خود رها شده است و روزبه روز می بایست نظاره گر دست اندازی ها باشیم.

این سنگ نگاره بسیار زیبا برروی تخته سنگی کنده کاری شده و درحاشیه یک آب راه فصلی قرار دارد و به دلیل جا گرفتن در همین آب راه و دور از دسترس بودن آن (این سنگ نگاره پس از گذر از روستای قندیل در دامان کوه و در مسیر کوه نوردان احتمالی می باشد) در معرض آسیب و خطر بیشتر است.

ضمن این که از آسیب های طبیعی مانند، باد و باران و سیل و... رنج می برد و نیازمند رسیدگی هر چه زودتر می باشد.

جای یادآوری می باشد که در شهریور ماه امسال این سنگ نگاره مورد یورش و دست اندازی افراد ناشناس قرار گرفته و بخشی از دیواره سمت راست سنگ نگاره و بخش پایینی آن تخریب شده بود که در رسانه ها بازتاب گسترده یی داشت و مدیریت میراث فرهنگی استان پارس درهمین راستا پیمان همکاری داده بود و بنا شد که برای سنگ نگاره های استان به ویژه منطقه کازرون حفاظ نصب شود که درتنگه چوگان این مهم انجام شده است ولی شوربختانه در روستای قندیل که فاصله بیشتری تا مرکز کازرون دارد و یگان حفاظت هم کمترسرکشی می کند این مهم رخ نداده است و پس از گذشت پنج ماه از وعده های مسولین این نگاره در بی توجهی به سرمی برد و درخطر می باشد.

گفتنی است که تنها راه پاس داری از این سنگ نگاره، قرار گرفتن آن درجداره شیشه یی مخصوص می باشد که هم ازگزند بلاهای طبیعی درامان مانده و هم دور از دست اندازی ها باشد.

.

پیشنهاد من با توجه به تجربه ها و جایگاه این سنگ نگاره، بردن آن به موزه ملی تهران است؛ چون کشیدن دیوار دور آن یا فنس کشی هیچ سودی ندارد و چاره یی را درمان نمی کند.

درپایان این پرسش پیش می آید که تا چه زمان می بایست چشم به راه بود تا مسولین چاره یی را بیندیشند؟ درست است که مشکلات مالی وکمبود نیرو همواره مساله مهم اداره میراث فرهنگی استان می باشد اما آیا نباید این بازمانده با ارزش نیاکانی در اولویت کارها قرار گیرد؟ و حتمن می بایست خدای ناکرده کوبه و ضربه و یا خسارتی جبران ناپذیری پیش آید تا مدیران فرهنگی مجبوربه انجام کاری شوند؟

درپایان از مدیران فرهنگی استان و پایگاه پژوهشی شهرستان کازرون خواهش مند است تا پشیمانی به بار نیامده  هر چه زودتر راه کار مناسبی را برای این مهم بیابند.

سیاوش آریا