نگاهی به کاروانسرای کنارتخته
کاروانسرای کنارتخته از نوع کاروانسراهای درون شهری می باشد که جایگاهی برای استراحت کاروانیان بوده است. این کاروان سرا به خاطر قرارگرفتن در مبدا اتصال به استان بوشهر، از اهمیت تاریخی بالایی برخوردار است.
این کاروانسرا در دوران قاجار از رونق فراوانی برخوردار بوده است و مشیرالملک شیرازی افزون بر بهسازی آن، پلی در نزدیکی اش می سازد که اهمیت آن را دوچندان می کند.
کاروانسرای کنارتخته شامل: بازار، گرمابه، آب انبار و مسجد است و برای ساخت این بنا از لاشه سنگ و گچ استفاده شده است. کاروانسرا در فضایی به مساحت 3هزارمترمربع قراردارد و ضلع جنوبی آن به صورت دو اشکوبه (طبقه) است، که اشکوب دوم را در زبان محلی بهارخواب می گویند.
در ضلع جنوبی بنا یک ایوان قرار دارد که به یک سرای(صحن) مستطیلی شکل باز می شود. در بخش داخلی آن و در پیرامون سرای مستطیل شکل، رواق هایی با تاق های جناقی شکل وجود دارد که در جلو این رواق ها سکوهایی برای نشستن افراد وجود داشته است. در صحن این بنا یک آب راه (کانال) برای خروج آب های اضافی به بیرون از کاروانسرا وجود داشته است. همچنین ناودان های سنگی در بخش پشت بام برای آب بارندگی ساخته شده است.
در بخش جنوبی و شمالی بنا شبستان هایی با ستون هایی قطور وجود دارند که سقف شبستان را تحمل می کنند. در قسمت جنوب شرقی بنا یک پله سنگی قراردارد که به پشت بام کاروانسرا راه پیدا می کند.
در بخش مرکزی صحن این کاروانسرا یک حوض مستطیل شکل قرارداشته که امروزه از بین رفته است. همچنین بر اثر گذشت زمان، بخش هایی از بنا آسیب دیده که از چندی پیش مرحله نخست عملیات بهسازی این کاروانسرای تاریخی با اعتباری افزون بر 38 میلیون تومان از سوی سازمان میراث فرهنگی آغاز شده است.
خاطرنشان می شود این اثر تاریخی به شماره 2850 در بهمن ماه سال 88 در سیاهۀ آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عکس و گزارش : سیاوش آریا